25, డిసెంబర్ 2012, మంగళవారం

                ఈ పిల్లలని
ఈ పిల్లలని  అర్ధం చేసుకొవడం బహు కష్టం
తేనె చినుకులా ఎప్పుడు నవ్వుతారో
చలి వణుకులా ఎప్పుడు ఏడుస్తారో ...
ఆ నవ్వు వెనుక వున్నదంతా దుఖమేనా?
ఆ ఏడుపు వెనుక వున్నదంతా ఆనందమేనా?

ఫిల్లలు ద్వందా లకి అతీతులు
సరిహద్దుల సంకేతాలు  లేని సంధ్యా రాగపు సరిగమలు వాళ్ళ సొంతం

ఈ పిల్లలని అర్ధం చేసుకోవడం బహు కష్టం
వున్నదంతా  వూడ్చేసి  పక్క వాళ్ళకి ఇవ్వగలరు.
లేనిదాని కోసం హఠం చేసి ఏడ్పించనూ గలరు.
ఇవ్వడం వెనుక వున్నదంతా తీసుకొవడమేనా?
హఠం వెనుక వున్నదంతా ఇవ్వడమేనా?
 ఫిల్లలు లోయలూ శిఖరాలూ  అలవోకగా ఏక్కగలరు
జీవితం కంచీ దెబ్బలకి మనం విల విల లాడుతుంటే
వాళ్ళు మాత్రం చిద్విలాసం గా నవ్వగలరు

ఈ పిల్లలని అర్ధం చేసుకోవడం  బహు కష్టం
ప్రేమిస్తూనే  ఆటలో అరటిపండులా ద్వేషించగలరు
ద్వేషిస్తూనే ప్రేమాన్విత గాత్రమై శత్రువును కౌగలించుకోగలరు
ప్రేమనూ ద్వేషాన్ని 
భూగోళమనే  నాణేనికి వొకే వైపు నిలిపి
కొనగోటితొ ఏగుర  వెయ్యగలరు

ఈ దేశపు అత్యున్నత పీఠం పైన ఒక పసివాడిని నిల్పండి
వాడు దేశానికి ప్రేమించడం ఎలాగో నేర్పిస్తాడు
ద్వేషాన్ని ద్వేషించడం ఎలాగో పాఠం చెపుతాడు

                         ................................వంశీక్రిష్ణ
  

24, డిసెంబర్ 2012, సోమవారం

వంశీక్రిష్ణ// శీత వేళ రానీయకు తన ఘన వక్షొజాలని ప్రియురాలు పైట తొ కప్పుకున్నట్లుగా శీతాంశుడి చలి కిరణాల ధాటికి తట్టుకోలెక ఈ కొండలు వెన్నెలను దుప్పటిలా కప్పుకున్నయ్ ఆగ్గి పూల చెట్టు మీది పిట్ట ఒకటి పులి పంజా విసరక ముందె పిల్లలని వెచ్హ చేయాలని స్వరాన్ని సవరించుకుంటున్నది నది లొ దిగిన వ్యాఘ్రమొకటి నదీగర్భంలోనె వుండి పొవాలని చలి పాతాన్ని తల పొస్తున్నది ఈ కార్తీక మాసపు తొలిజామున చలి బాధ పడ లేక సమస్త ప్రక్రుతి నందివర్ధనం పువ్వులాగా తనను తానే కౌగలించుకుంటున్నది తనలోకి తానే ముడుచుకుంటున్నది తన దేహాన్ని కాంక్షొన్మత్త కాంక్ష అంతు చూడాలని అతడనుకున్నాడు ప్రియురాలు అలిగి అటు తిరిగి పదుకున్నది ఆ చలి కన్నా ఈ చెలి ఎంత నిర్దయురాలు